نهال انار پیوندی

انار این میوه بهشتی و باستانی، از دیرباز جزو محصولات استراتژیک کشاورزی ایران محسوب میشده است. درحالی که ردش های سنتی تکثیر انار از طریق بذر با قلمه متداول هستند. باغداری مدرن به سمت استفاده از نهال های پیوندی روی آورده است تا بازدهی، کیفیت و مقاومت درختان را به حداکثر برساند. نهال های انار پیوندی دیگر یک گزینه لوکس نیستند، بلکه یک ضرورت برای تولید تجاری و موفقیت پایدار در باغات انار به شمار میروند‌
پیوندی زدن فرآیندی است که در آن دو جز گیاهی به نام های پایه و پیوندک طوری به هم متصل می‌شوند که به عنوان یک گیاه واحد به رسد خود ادامه دهند. در مورد انار پیوندی، پیوندک شاخه ای است که از درخت مادری با ویژگی های مطلوب مانند طعم خاص، رنگ پوست، اندازه یا قابلیت انبارداری بالا گرفته شده است، و پایه قسمتی است که وظیفه تامین سیستم ریشه و مقاومت در برابر شرایط محیطی و بیماری ها را بر عهده دارد.
انتخاب نهال های انار پیوندی مزایای قاطعی را نسبت به نهال های بذری یا قلمه ای فراهم می‌کند که توجیه اقتصادی و فنی بالایی دارند:
۱. بلوغ و باردهی سریع تر: بزرگترین مزیت پیوند، کوتاه تر کردن دوره نونهالی درخت است. نهال های بذری ممکن است ۵ تا ۷ سال طول بکشد تا به باردهی تجاری برسند، درحالی که نهال های پیوندی معمولا در سال های دوم یا سوم پس از کاشت، شروع به تولید میوه می‌کنند. این امر، بازگشت سرمایه باغدار را تسریع میبخشد.
۲. تضمین کیفیت و یکنواختی محصول: تکثیر از طریق بذر باعث ایجاد تنوع ژنتیکی می‌شود که منجر به تولید میوه های با کیفیت نامشخص می‌گردد. اما در پیوند، پیوندکی مستقیما از یک رقم شناخته شده و مرغوب گرفته می‌شود. بنابراین، باغدار مطمئن است که درخت جدید، دقیقا همان ویژگی های طعم، رنگ و اندازه میوه ی درخت مادری را خواهد داشت. این یکنواختی برای صادرات و بازارپسندی بسیار حیاتی است.
۳. افزایش مقاومت در برابر شرایط نامساعد: با استفاده از پایه های مقاوم، میتوان درخت انار را در برابر تنش های محیطی و بیولوژیکی مقاوم ساخت. برای مثال، انتخاب پایه هایی که به شوری خاک  کم آبی یا آفات و بیماری های خاکزی مانند نماتدها مقاوم هستند، تضمین می‌کند که درخت پیوند شده حتی در شرایط دشوار نیز به رشد و باردهی خود ادامه دهد. این قابلیت، ریسک پذیری در کشاورزی را به شدت کاهش میدهد.
۴‌. امکان کشت ارقام حساس: برخی از ارقام انار که میوه های بسیار با کیفیتی دارند، ممکن است ریشه یا تنه ضعیفی داشته باشند و در برابر بیماری ها آسیب پذیر باشند. پیوند زدن این ارقام حساس بر روی یک پایه قوی و مقاوم، امکان کشت تجاری آن ها را فراهم می آورد.
برای کسب بهترین نتیجه از نهال های پیوندی، باغداران باید به چند نکته توجه کنند:
۱. سلامت پیوندگاه: نقطه اتصال پیوندک به پایه باید کاملا جوش خورده، صاف و بدون هیچ گونه برآمدگی یا ترک خوردگی باشد.
۲. انتخاب رقم مناسب: رقم پیوندی باید متناسب با آب و هوای منطقه کشت باشد مثلا مقاومت به سرما یا گرما.
۳‌. نحوه کاشت: نهال پیوندی باید طوری کاشته شود که نقطه پیوند حتما چند سانتی متر بالاتر از سطح خاک قرار گیرد تا از ریشه زایی پیوندک و از دست رفتن مزایای پایه جلوگیری شود.
۳. مدیریت پاجوش ها: نهال های انار پیوندی مستعد تولید پاجوش هستند. این پاجوش ها باید به سرعت و به طور منظم حذف شوند، زیرا انرژی درخت را هدر داده و ممکن است ویژگی های نامطلوب پایه را وارد چرخه تولید کنند.